رفتی سه روز یا سه ماه یا سه ساله واسه منِ عاشق که فرقی نداره تو گفتی که رفتن فقط این یه باره برگرد تموم خونم بی تو تیره ست و تاره دوباره... دوباره.... منم خونه نشین چشم خستم به راهه ای کاش که بارون دوباره بباره...بباره سرده... تو نیستی و یخ کرده قلبم چه ساده ای کاش بودی و میخوندم شعر الهه آآآآآی ای ادامه مطلب

دوباره دلم بیقراره دل عاشق صاف و ساده دل تنگ که آروم نداره شب و روز دلش پیش یاره خدایا چرا این دل من تو دریای غم ساحل نداره لالایی بخون تا بخوابه لالا لا لالا این دل من بخوابه بخوابه بخوابه تنهایی توی این شب سرد منو لحظه ای آروم نذاره ای کاش.فقط یک ساعت کم بخوابه بخوابه بخوابه خدا ای کاش بارون ببارهادامه مطلب

گاهی دلم برای خدا میسوزه اینهمه آدم...اینهمه آرزو اینهمه قلب شکسته اینهمه حسرت و آرزوهای نافرجام اینهمه آدمایی که بهش شکایت میکنن اینهمه آدمای خوب که هر روز شاهد بدبختیاشونه اینهمه زندگیای که رو هواس. اینهمه قلب شکسته اینهمه قلب شکسته اینهمه قلب شکسته... خدایا دلت نمیگیره؟؟؟

---

وقتی تنهایی ممکنه.دم دمای غروب.
لباساتو بپوشی.
شیک و پیک کنی.
احساس میکنی با یکی قرار داری.
ولی وقتی پاتو از خونه میذاری بیرون
به خودت میگی با کی کجا؟

---

ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﮐﻪ ﺗﻮﯼ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﺰﺭﮒ ﺷﺪﻡ ﮐﻪ ﺩﺍﺧﻠﺶ زﻥ ﻫﺎ...

ﺍﮔﺮ ازدواج ﻧﮑﻨﻨﺪ ﻣﯿﺸﻦ ﺗﺮﺷﯿﺪﻩ

ﺍﮔﺮ ازدواج ﮐﻨﻦ ﺑﻌﺪ ﺟﺪﺍ ﺷﻦ ﻣﯿﺸﻦ ﻣﻄﻠﻠﻘﻪ

ﺍﮔﺮ ازدواج ﮐﻨﻨﺪ ﺑﻌﺪ همسرﺷﻮﻥ ﻓﻮﺕ ﮐﻨﻪ ﻣﯿﺸﻦ ﺑﯿﻮﻩ

ﮐﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻪ ﺣﺎﻟﺖ ﺗﻮﯼ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎﻩ ﺧﻮﺑﯽ ندارن

یه روزی از همین روزا

که قلب من شکسته بود

فقط صدای بوف کور

تو شب من نشسته بود

همش یکی بود که میگفت

منم میفهمم حرفتو

هر چی گشتم دور و برم

کسی نبود پشت سرم

ولی صداش تو گوش من

ممیگفت منم پشت درم

هر چی رفتم دنبال اون

تو زیر زمین.رو پشت بوم

فقط یه اشتراکی بود

گذری بود مثل یه دود

ولی انگار بود یه سراب

منم دیوونه فکر خراب

منو یه حس بی دووم

میگفت که پیری ای جوون

منم که غرق دردمو

دنیای زشت ناتموم

مردمان این دیار زود خسته میشوند
از چیزهای همیشگی
از وفا از استقامت
کتاب ارزشمندی خریده ولی آنرا در کتابخانه نگاه میدارند
و پس از چندی به فراموشی میسپارند
کافیست روزنامه ای به آن ها دهید که یک روز می ارزد
تا آخرین کلمه را خوب میخوانند و به حافظه میسپارند
همیشگی بودن همیشه به معنی جاودانگی نیست
باید نیمه راه بود
باید گذرا بود تا در قلب ها و مغزها جاودانه ماند

حرف من درد نسل سوخته ست حرف من پرده های دوخته ست درد من درد نسل خراب و پوچ و گنگ مغزهای خالی جدال سر کیسه لنگ درد ترس از پدر ترس از درد دل ها ترس از آبرو ترس از عشق و نفرت ها درد من حرف من مرگ انسانیت درد من حرف من مرگ حقانیت ترس من.جهل جهل.ادعای دانایی هق هق.ترس از کمربند بابایی مامانی.من میترسم برام بخون لالایی خوابم میاد خستم از خیانت و بی وفایی درد من چوب حراج به تن آدمی درد سربار بودن کیف جلوی پادری درد فقر درد مرگ توی تاریکی بی خبر بی اثر بی نشون توی کوچه باریکیادامه مطلب

مغز بیمار من از خلقت خود بیزار است

روح تاریک من از کار خدا گریان است

جسم تب دار من از ظلمت شب پنهان است

و در آن زندگی بی رمقش گریان است

گویند آدمی در مستی اش نادان است

مست و نادان دیدم از یار جدا گریان است

تار و پود فکرم انتقام و عملم بخشش

مغزی درگیر و پیچیده

جسمی صاف و ساده

روحی و روانی بیمار و جسمی سالم

بی سود و استفاده

حاصلش شد مرده ای متحرک

گاهی اوقات اشک بریز

سیگاری بکش

غمهایت را دود کن و به آسمان بفرست

بگذار به خدا برسند

شاید چاره ای رسید

گاهی اوقات فریاد بزن از ته دل

گاهی اوقات منتظر باش

شاید کسی بیاید که...

ولش کن.بیخیال

کبریت که داری؟